FolioCorpusBhagavad-gītā

Śrīmad-Bhāgavatam 9.14.12

కుమారో మాతరం ప్రాహ కుపితోఽలీకలజ్జయా । కిం న వచస్యసద్ వృత్తే ఆత్మావద్యం వదాశు మే ॥ ౧౨ ॥
kumāro mātaraṁ prāha
[kumaaro maataram praaha]
kupito ’līka-lajjayā
[kupito ’leeka-lajjayaa]
kiṁ na vacasy asad-vṛtte
[kim na vachasy asad-vritte]
ātmāvadyaṁ vadāśu me
[aatmaavadyam vadaashu me]
kumāraḥ — the child mātaram — unto his mother prāha — said kupitaḥ — being very angry alīka — unnecessary lajjayā — with shame kim — why na — not vacasi — you say asat-vṛtte — O unchaste woman ātma-avadyam — the fault you have committed vada — say āśu — immediately me — unto me.
Blended reading (Sanskrit + English inline)
kumāro mātaraṁ prāha
kumāraḥ
the child
mātaram
unto his mother
prāha
said
kupito ’līka-lajjayā
kupitaḥ
being very angry
alīka
unnecessary
lajjayā
with shame
kiṁ na vacasy asad-vṛtte
kim
why
na
not
vacasi
you say
asat-vṛtte
O unchaste woman
ātmāvadyaṁ vadāśu me
ātma-avadyam
the fault you have committed
vada
say
āśu
immediately
me
unto me.
The child then became very angry and demanded that his mother immediately tell the truth. “You unchaste woman,” he said, “what is the use of your unnecessary shame? Why do you not admit your fault? Immediately tell me about your faulty behavior.”
Viśvanātha Cakravartī Ṭhākura Gauḍīya
Translation
The child then became very angry and said, "O unchaste woman! What is the use of your unnecessary shame? Why do you not admit your fault? Immediately speak." Why do you not say your fault (avadyam)?
📝 My note

← Read full Chapter 14