FolioCorpusBhagavad-gītā

Śrīmad-Bhāgavatam 7.2.56

ఏవం కులిఙ్గం విలపన్తమారాత్ ప్రియావియోగాతురమశ్రుకణ్ఠమ్ । స ఏవ తం శాకునిక: శరేణ వివ్యాధ కాలప్రహితో విలీన: ॥ ౫౬ ॥
evaṁ kuliṅgaṁ vilapantam ārāt
[evam kulingam vilapantam aaraat]
priyā-viyogāturam aśru-kaṇṭham
[priyaa-viyogaaturam ashru-kantham]
sa eva taṁ śākunikaḥ śareṇa
[sa eva tam shaakunikah sharena]
vivyādha kāla-prahito vilīnaḥ
[vivyaadha kaala-prahito vileenah]
evam — thus kuliṅgam — the bird vilapantam — while lamenting ārāt — from a distance priyā-viyoga — because of the loss of his wife āturam — very aggrieved aśru-kaṇṭham — with tears in the eyes saḥ — he (that hunter) eva — indeed tam — him (the male bird) śākunikaḥ — who could kill even a vulture śareṇa — by an arrow vivyādha — pierced kāla-prahitaḥ — being moved by time vilīnaḥ — hidden.
Blended reading (Sanskrit + English inline)
evaṁ kuliṅgaṁ vilapantam ārāt
evam
thus
kuliṅgam
the bird
vilapantam
while lamenting
ārāt
from a distance
priyā-viyogāturam aśru-kaṇṭham
priyā-viyoga
because of the loss of his wife
āturam
very aggrieved
aśru-kaṇṭham
with tears in the eyes
sa eva taṁ śākunikaḥ śareṇa
saḥ
he (that hunter)
eva
indeed
tam
him (the male bird)
śākunikaḥ
who could kill even a vulture
śareṇa
by an arrow
vivyādha kāla-prahito vilīnaḥ
vivyādha
pierced
kāla-prahitaḥ
being moved by time
vilīnaḥ
hidden.
Because of the loss of his wife, the kuliṅga bird lamented with tears in his eyes. Meanwhile, following the dictations of mature time, the hunter, who was very carefully hidden in the distance, released his arrow, which pierced the body of the kuliṅga bird and killed him.
Viśvanātha Cakravartī Ṭhākura Gauḍīya
Translation
The hiding hunter, inspired by time, pierced with his arrow that lamenting bird, grieved by separation from his wife, with tears in its eyes.
📝 My note

← Read full Chapter 2