Bhakti-rasāmṛta-sindhu .9.20
paśur, yathā –
[pashur, yathaa –]
paśyādbhutās tuṅga-madaḥ kuraṅgīḥ
[pashyaadbhutaas tunga-madah kurangeeh]
pataṅga-kanyā-puline ’dya dhanyāḥ |
[patanga-kanyaa-puline ’dya dhanyaah |]
yāḥ keśavāṅge tad-apāṅga-pūtāḥ
[yaah keshavaange tad-apaanga-pootaah]
sānaṅga-raṅgāṁ dṛśam arpayanti ||20||
[saananga-rangaam drisham arpayanti ||20||]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
paśur, yathā –
paśyādbhutās tuṅga-madaḥ kuraṅgīḥ
pataṅga-kanyā-puline ’dya dhanyāḥ |
yāḥ keśavāṅge tad-apāṅga-pūtāḥ
sānaṅga-raṅgāṁ dṛśam arpayanti ||20||
Animals: O friend! See these fortunate deer, experiencing extraordinary bliss on the bank of the Yamunā. Today, purified by the side glance of Kṛṣṇa, they are casting playful glances of conjugal love at His limbs.
Gauḍīya Ācāryas
Jīva Gosvāmī
Gauḍīya
Durgama-saṅgamanī
Commentary
Another version of the last half of the verse is as follows: yāḥ keśavāṅgaṁ sakhi saṅgamaya svairād apāṅgaṁ bhavatīr jayati Touching the limbs of Kṛṣṇa, they cast glances at Him without restraint.
My note
Source: vedabase.io