Bhakti-rasāmṛta-sindhu .2.47
bhaktiḥ, yathā –
[bhaktih, yathaa –]
girivara-bhṛti bhartṛ-dārake ’smin
[girivara-bhriti bhartri-daarake ’smin]
vraja-yuvarājatayā gate prasiddhim |
[vraja-yuvaraajatayaa gate prasiddhim |]
śṛṇu rasada sadā padābhisevā-
[shrinu rasada sadaa padaabhisevaa-]
paṭṭimaratā ratir uttamā mamāstu ||47||
[pattimarataa ratir uttamaa mamaastu ||47||]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
bhaktiḥ, yathā –
girivara-bhṛti bhartṛ-dārake ’smin
vraja-yuvarājatayā gate prasiddhim |
śṛṇu rasada sadā padābhisevā-
paṭṭimaratā ratir uttamā mamāstu ||47||
Raktaka’s bhakti: O Rasada! Listen. May I always have the highest attraction for serving the lotus feet of He who is famous as the son of the King of Vraja, who has held up Govardhana.
Purport
An example of the attachment felt by Raktaka toward Lord Kṛṣṇa can be understood from his statement to Rasada: “Just hear me! Please place me so that I may always be engaged in the service of Lord Kṛṣṇa, who has now become famous as the lifter of the Govardhana Hill.”
— A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda
Gauḍīya Ācāryas
Jīva Gosvāmī
Gauḍīya
Durgama-saṅgamanī
Commentary
When Kṛṣṇa treated Rasada as a friend, his mood as a servant became restricted. Noticing that, Rasada asked Raktaka about it. Raktaka then replied with this statement (that he is always aspiring for service).
My note
Source: vedabase.io