FolioCorpusBhakti-rasāmṛta-sindhu

Bhakti-rasāmṛta-sindhu .2.170

sneho, yathā –
[sneho, yathaa –]
vimuñca pṛthu-vepathuṁ visṛja kaṇṭhākuṇṭhāyitaṁ
[vimuncha prithu-vepathum visrija kanthaakunthaayitam]
vimṛjya mayi nikṣipa prasarad-aśru-dhāre dṛśau |
[vimrijya mayi nikshipa prasarad-ashru-dhaare drishau |]
karaṁ ca makara-dhvaja prakaṭa-kaṇṭakālaṅkṛtaṁ
[karam cha makara-dhvaja prakata-kantakaalankritam]
nidhehi savidhe pituḥ kathaya vatsa kaḥ sambhramaḥ ||170||
[nidhehi savidhe pituh kathaya vatsa kah sambhramah ||170||]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
sneho, yathā –
vimuñca pṛthu-vepathuṁ visṛja kaṇṭhākuṇṭhāyitaṁ
vimṛjya mayi nikṣipa prasarad-aśru-dhāre dṛśau |
karaṁ ca makara-dhvaja prakaṭa-kaṇṭakālaṅkṛtaṁ
nidhehi savidhe pituḥ kathaya vatsa kaḥ sambhramaḥ ||170||
O Pradyumna! Stop that excessive trembling and relieve your choking voice. Wipe the tears from your eyes and look at Me. Give me your hand full of goose bumps. O child! What is this veneration for Your father?

The affection that Kṛṣṇa has for His devotees was expressed by Him when He asked Pradyumna not to feel so bashful before Him. He addressed Pradyumna thus: “My dear boy, just give up your feeling of inferiority, and do not hang your neck. Just talk with Me in a clear voice, and do not shed tears. You may look straight at Me, and you may place your hands on My body without any hesitation. There is no need of exhibiting so much reverence before your father.”

— A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda
📝 My note

← Read full Chapter 3.2