Bhakti-rasāmṛta-sindhu .2.123
jaḍatā, yathā –
[jadataa, yathaa –]
yaudhiṣṭhiraṁ puram upeyuṣi padmanābhe
[yaudhishthiram puram upeyushi padmanaabhe]
khedānala-vyatikarair ativiklavasya |
[khedaanala-vyatikarair ativiklavasya |]
svedāśrubhir na hi paraṁ jalatām avāpur
[svedaashrubhir na hi param jalataam avaapur]
aṅgāni niṣkriyatayā ca kiloddhavasya ||123||
[angaani nishkriyatayaa cha kiloddhavasya ||123||]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
jaḍatā, yathā –
yaudhiṣṭhiraṁ puram upeyuṣi padmanābhe
khedānala-vyatikarair ativiklavasya |
svedāśrubhir na hi paraṁ jalatām avāpur
aṅgāni niṣkriyatayā ca kiloddhavasya ||123||
An example of jaḍatā (lack of judgment) in viyoga: When Kṛṣṇa went to Indraprastha, Uddhava, disturbed by grief, became wet with tears and perspiration, and ceased to move at all.
Purport
When Lord Kṛṣṇa went to the capital of King Yudhiṣṭhira, Uddhava was so afflicted by the fire of separation from Śrī Kṛṣṇa that the perspiration from his inflamed body and the tears from his eyes poured from him, and in this way he became completely stunned.
— A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda
Gauḍīya Ācāryas
Jīva Gosvāmī
Gauḍīya
Durgama-saṅgamanī
Commentary
Jalatām means his body became water. By extension it also means it became simply a material element without feelings.
My note
Source: vedabase.io