Caitanya-caritāmṛta 23.29
na premā śravaṇādi-bhaktir api vā yogo ’tha vā vaiṣṇavo jñānaṁ vā śubha-karma vā kiyad aho saj-jātir apy asti vā hīnārthādhika-sādhake tvayi tathāpy acchedya-mūlā satī he gopī-jana-vallabha vyathayate hā hā mad-āśaiva mām
[na premaa shravanaadi-bhaktir api vaa yogo ’tha vaa vaishnavo jnaanam vaa shubha-karma vaa kiyad aho saj-jaatir apy asti vaa heenaarthaadhika-saadhake tvayi tathaapy achchedya-moolaa satee he gopee-jana-vallabha vyathayate haa haa mad-aashaiva maam]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
na premā śravaṇādi-bhaktir api vā yogo ’tha vā vaiṣṇavo jñānaṁ vā śubha-karma vā kiyad aho saj-jātir apy asti vā hīnārthādhika-sādhake tvayi tathāpy acchedya-mūlā satī he gopī-jana-vallabha vyathayate hā hā mad-āśaiva mām
“ ‘O my Lord, I do not have any love for You, nor am I qualified for discharging devotional service by chanting and hearing. Nor do I possess the mystic power of a Vaiṣṇava, knowledge or pious activities. Nor do I belong to a very high-caste family. On the whole, I do not possess anything. Still, O beloved of the gopīs, because You bestow Your mercy on the most fallen, I have an unbreakable hope that is constantly in my heart. That hope is always giving me pain.’
Purport
This verse is found in the Bhakti-rasāmṛta-sindhu (1.3.35).
— A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda
My note
Source: vedabase.io