Caitanya-caritāmṛta 14.180
antaḥ smeratayojjvalā jala-kaṇa-vyākīrṇa-pakṣmāṅkurā kiñcit pāṭalitāñcalā rasikatotsiktā puraḥ kuñcatī ruddhāyāḥ pathi mādhavena madhura-vyābhugna-torottarā rādhāyāḥ kila-kiñcita-stavakinī dṛṣṭiḥ śriyaṁ vaḥ kriyāt
[antah smeratayojjvalaa jala-kana-vyaakeerna-pakshmaankuraa kinchit paatalitaanchalaa rasikatotsiktaa purah kunchatee ruddhaayaah pathi maadhavena madhura-vyaabhugna-torottaraa raadhaayaah kila-kinchita-stavakinee drishtih shriyam vah kriyaat]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
antaḥ smeratayojjvalā jala-kaṇa-vyākīrṇa-pakṣmāṅkurā kiñcit pāṭalitāñcalā rasikatotsiktā puraḥ kuñcatī ruddhāyāḥ pathi mādhavena madhura-vyābhugna-torottarā rādhāyāḥ kila-kiñcita-stavakinī dṛṣṭiḥ śriyaṁ vaḥ kriyāt
“ ‘May the sight of Śrīmatī Rādhārāṇī’s kila-kiñcita ecstasy, which is like a bouquet, bring good fortune to all. When Śrī Kṛṣṇa blocked Rādhārāṇī’s way to the dāna-ghāṭi, there was laughter within Her heart. Her eyes grew bright, and fresh tears flowed from Her eyes, reddening them. Due to Her sweet relationship with Kṛṣṇa, Her eyes were enthusiastic, and when Her crying subsided, She appeared even more beautiful.’
My note
Source: vedabase.io