Caitanya-caritāmṛta 20.47
āśliṣya vā pāda-ratāṁ pinaṣṭu mām adarśanān marma-hatāṁ karotu vā yathā tathā vā vidadhātu lampaṭo mat-prāṇa-nāthas tu sa eva nāparaḥ
[aashlishya vaa paada-rataam pinashtu maam adarshanaan marma-hataam karotu vaa yathaa tathaa vaa vidadhaatu lampato mat-praana-naathas tu sa eva naaparah]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
āśliṣya vā pāda-ratāṁ pinaṣṭu mām adarśanān marma-hatāṁ karotu vā yathā tathā vā vidadhātu lampaṭo mat-prāṇa-nāthas tu sa eva nāparaḥ
“ ‘Let Kṛṣṇa tightly embrace this maidservant who has fallen at His lotus feet, or let Him trample Me or break My heart by never being visible to Me. He is a debauchee, after all, and can do whatever He likes, but still He alone, and no one else, is the worshipable Lord of My heart.’
My note
Source: vedabase.io