Caitanya-caritāmṛta 14.42
prāpta-ratna hārāñā, tāra guṇa saṅariyā, mahāprabhu santāpe vihvala rāya-svarūpera kaṇṭha dhari’, kahe ‘hāhā hari hari’, dhairya gela, ha-ilā capala
[praapta-ratna haaraanaa, taara guna sanariyaa, mahaaprabhu santaape vihvala raaya-svaroopera kantha dhari’, kahe ‘haahaa hari hari’, dhairya gela, ha-ilaa chapala]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
prāpta-ratna hārāñā, tāra guṇa saṅariyā, mahāprabhu santāpe vihvala rāya-svarūpera kaṇṭha dhari’, kahe ‘hāhā hari hari’, dhairya gela, ha-ilā capala
Having lost His acquired gem, Śrī Caitanya Mahāprabhu became overwhelmed with lamentation by remembering its attributes. Then, grasping the necks of Rāmānanda Rāya and Svarūpa Dāmodara Gosvāmī, He cried, “Alas, where is My Lord Hari? Where is Hari?” Finally He became restless and lost all patience.
My note
Source: vedabase.io