Bhakti-rasāmṛta-sindhu .2.168
tatra gaurava-prītiḥ, yathā –
[tatra gaurava-preetih, yathaa –]
mudrāṁ bhinatti na rada-cchadayor amandāṁ
[mudraam bhinatti na rada-chchadayor amandaam]
vaktraṁ ca nonnamayati sravad-asra-kīrṇam |
[vaktram cha nonnamayati sravad-asra-keernam |]
dhīraḥ paraṁ kim api saṅkucatīṁ jhaṣāṅko
[dheerah param kim api sankuchateem jhashaanko]
dṛṣṭiṁ kṣipaty aghabhidaś caraṇāravinde ||168||
[drishtim kshipaty aghabhidash charanaaravinde ||168||]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
tatra gaurava-prītiḥ, yathā –
mudrāṁ bhinatti na rada-cchadayor amandāṁ
vaktraṁ ca nonnamayati sravad-asra-kīrṇam |
dhīraḥ paraṁ kim api saṅkucatīṁ jhaṣāṅko
dṛṣṭiṁ kṣipaty aghabhidaś caraṇāravinde ||168||
Gaurava-prīti-Sthāyi-bhāva: The most sober Pradyumna could not open his mouth in order to speak to his father. He did not lift his tear-filled eyes, and threw only furtive glances at Kṛṣṇa’s lotus feet.
Purport
In this reverential devotional attitude, Pradyumna never talked to his father in a loud voice. In fact, he never so much as unlocked the lips of his mouth, nor did he ever show his face filled with tears. He would always glance only at the lotus feet of his father.
— A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda
My note
Source: vedabase.io