FolioCorpusBhakti-rasāmṛta-sindhu

Bhakti-rasāmṛta-sindhu .4.57

ugra-nisvanena, yathā –
[ugra-nisvanena, yathaa –]
ākarṇya karṇa-padavī-vipadaṁ yaśodā
[aakarnya karna-padavee-vipadam yashodaa]
visphūrjitaṁ diśi diśi prakaṭaṁ vṛkāṇām |
[visphoorjitam dishi dishi prakatam vrikaanaam |]
yāmān nikāma-caturā caturaḥ sva-putraṁ
[yaamaan nikaama-chaturaa chaturah sva-putram]
sā netra-catvara-caraṁ ciram ācacāra ||57||
[saa netra-chatvara-charam chiram aachachaara ||57||]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
ugra-nisvanena, yathā –
ākarṇya karṇa-padavī-vipadaṁ yaśodā
visphūrjitaṁ diśi diśi prakaṭaṁ vṛkāṇām |
yāmān nikāma-caturā caturaḥ sva-putraṁ
sā netra-catvara-caraṁ ciram ācacāra ||57||
Terror arising from frightening sounds: When the very wise Yaśodā heard the terrifying howling of wolves echoing in all directions, which gave pain to the ears, she kept Kṛṣṇa within her eyesight continually for some days.

Upon hearing the jackals crying in the forest of Vṛndāvana, Mother Yaśodā sometimes became very careful about keeping Kṛṣṇa under her vigilance, fearing that Kṛṣṇa might be attacked by them. This is an instance of ecstatic love for Kṛṣṇa in fear caused by a tumultuous sound.

— A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda
📝 My note

← Read full Chapter 2.4