Bhakti-rasāmṛta-sindhu .1.104
viśuddho, yathā –
[vishuddho, yathaa –]
kapaṭaṁ ca haṭhaś ca nācyute
[kapatam cha hathash cha naachyute]
bata satrājiti nāpy adīnatā |
[bata satraajiti naapy adeenataa |]
katham adya vṛthā syamantaka
[katham adya vrithaa syamantaka]
prasabhaṁ kaustubha-sakhyam icchasi ||104||
[prasabham kaustubha-sakhyam ichchasi ||104||]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
viśuddho, yathā –
kapaṭaṁ ca haṭhaś ca nācyute
bata satrājiti nāpy adīnatā |
katham adya vṛthā syamantaka
prasabhaṁ kaustubha-sakhyam icchasi ||104||
Viśuddha (faultlessness) is illustrated as follows: O Syamantaka jewel! There is no deception in Kṛṣṇa to try to take you from Satrājit, and there is plenty of miserliness in Satrājit to keep you. Then why do you desire so forcibly to make a friendship with the Kaustubha jewel today?
Gauḍīya Ācāryas
Jīva Gosvāmī
Gauḍīya
Durgama-saṅgamanī
Commentary
This a derisive statement made by Uddhava to Satrājit. Amara-koṣa says prasabhas tu balātkāro haṭha: prasabha means force or violence (haṭha). Haṭha is in the masculine. Prasabham here means “with force or violence” according to the rule arśādibhyo ’c.
My note
Source: vedabase.io