Caitanya-caritāmṛta 8.149
aparikalita-pūrvaḥ kaś camatkāra-kārī sphurati mama garīyān eṣa mādhurya-pūraḥ ayam aham api hanta prekṣya yaṁ lubdha-cetāḥ sa-rabhasam upabhoktuṁ kāmaye rādhikeva
[aparikalita-poorvah kash chamatkaara-kaaree sphurati mama gareeyaan esha maadhurya-poorah ayam aham api hanta prekshya yam lubdha-chetaah sa-rabhasam upabhoktum kaamaye raadhikeva]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
aparikalita-pūrvaḥ kaś camatkāra-kārī sphurati mama garīyān eṣa mādhurya-pūraḥ ayam aham api hanta prekṣya yaṁ lubdha-cetāḥ sa-rabhasam upabhoktuṁ kāmaye rādhikeva
“ ‘Upon seeing His own reflection in a bejeweled pillar of His Dvārakā palace, Kṛṣṇa desired to embrace it, saying, “Alas, I have never seen such a person before. Who is He? Just by seeing Him I have become eager to embrace Him, exactly like Śrīmatī Rādhārāṇī.”’ ”
Purport
This is a verse from Śrīla Rūpa Gosvāmī’s Lalita-mādhava (8.34).
— A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda
My note
Source: vedabase.io