FolioCorpusCaitanya-caritāmṛta

Caitanya-caritāmṛta 13.121

yaḥ kaumāra-haraḥ sa eva hi varas tā eva caitra-kṣapās te conmīlita-mālatī-surabhayaḥ prauḍhāḥ kadambānilāḥ sā caivāsmi tathāpi tatra surata-vyāpāra-līlā-vidhau revā-rodhasi vetasī-taru-tale cetaḥ samutkaṇṭhate
[yah kaumaara-harah sa eva hi varas taa eva chaitra-kshapaas te chonmeelita-maalatee-surabhayah praudhaah kadambaanilaah saa chaivaasmi tathaapi tatra surata-vyaapaara-leelaa-vidhau revaa-rodhasi vetasee-taru-tale chetah samutkanthate]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
yaḥ kaumāra-haraḥ sa eva hi varas tā eva caitra-kṣapās te conmīlita-mālatī-surabhayaḥ prauḍhāḥ kadambānilāḥ sā caivāsmi tathāpi tatra surata-vyāpāra-līlā-vidhau revā-rodhasi vetasī-taru-tale cetaḥ samutkaṇṭhate
“ ‘That very personality who stole away my heart during my youth is now again my master. These are the same moonlit nights of the month of Caitra. The same fragrance of mālatī flowers is there, and the same sweet breezes are blowing from the kadamba forest. In our intimate relationship, I am also the same lover, yet still my mind is not happy here. I am eager to go back to that place on the bank of the Revā under the Vetasī tree. That is my desire.’ ”

This verse appears in the Padyāvalī (386).

— A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda
📝 My note

← Read full Chapter 13