FolioCorpusCaitanya-caritāmṛta

Caitanya-caritāmṛta 19.52

kṛṣṇe kene kari roṣa, āpana durdaiva-doṣa, pākila mora ei pāpa-phala ye kṛṣṇa — mora premādhīna, tāre kaila udāsīna, ei mora abhāgya prabala”
[krishne kene kari rosha, aapana durdaiva-dosha, paakila mora ei paapa-phala ye krishna — mora premaadheena, taare kaila udaaseena, ei mora abhaagya prabala”]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
kṛṣṇe kene kari roṣa, āpana durdaiva-doṣa, pākila mora ei pāpa-phala ye kṛṣṇa — mora premādhīna, tāre kaila udāsīna, ei mora abhāgya prabala”
“Yet why should I be angry with Kṛṣṇa? It is the fault of My own misfortune. The fruit of My sinful activities has ripened, and therefore Kṛṣṇa, who has always been dependent on My love, is now indifferent. This means that My misfortune is very strong.”
📝 My note

← Read full Chapter 19