Caitanya-caritāmṛta 14.73
kvacin miśrāvāse vraja-pati-sutasyoru-virahāt ślathac chrī-sandhitvād dadhad-adhika-dairghyaṁ bhuja-padoḥ luṭhan bhūmau kākvā vikala-vikalaṁ gadgada-vacā rudan śrī-gaurāṅgo hṛdaya udayan māṁ madayati
[kvachin mishraavaase vraja-pati-sutasyoru-virahaat shlathach chree-sandhitvaad dadhad-adhika-dairghyam bhuja-padoh luthan bhoomau kaakvaa vikala-vikalam gadgada-vachaa rudan shree-gauraango hridaya udayan maam madayati]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
kvacin miśrāvāse vraja-pati-sutasyoru-virahāt ślathac chrī-sandhitvād dadhad-adhika-dairghyaṁ bhuja-padoḥ luṭhan bhūmau kākvā vikala-vikalaṁ gadgada-vacā rudan śrī-gaurāṅgo hṛdaya udayan māṁ madayati
“In the house of Kāśī Miśra, Śrī Caitanya Mahāprabhu would sometimes be greatly aggrieved, feeling separation from Kṛṣṇa. The joints of His transcendental body would slacken, and His arms and legs would become elongated. Rolling on the ground, the Lord would cry out in distress in a faltering voice and weep very sorrowfully. The appearance of Śrī Caitanya Mahāprabhu, awakening in my heart, maddens me.”
Purport
This verse is Gaurāṅga-stava-kalpavṛkṣa 4.
— A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda
My note
Source: vedabase.io