Caitanya-caritāmṛta 1.190
saha-cari nirātaṅkaḥ ko ’yaṁ yuvā mudira-dyutir vraja-bhuvi kutaḥ prāpto mādyan mataṅ-gaja-vibhramaḥ ahaha caṭulair utsarpadbhir dṛg-añcala-taskarair mama dhṛti-dhanaṁ cetaḥ-koṣād viluṇṭhayatīha yaḥ
[saha-chari niraatankah ko ’yam yuvaa mudira-dyutir vraja-bhuvi kutah praapto maadyan matan-gaja-vibhramah ahaha chatulair utsarpadbhir drig-anchala-taskarair mama dhriti-dhanam chetah-koshaad vilunthayateeha yah]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
saha-cari nirātaṅkaḥ ko ’yaṁ yuvā mudira-dyutir vraja-bhuvi kutaḥ prāpto mādyan mataṅ-gaja-vibhramaḥ ahaha caṭulair utsarpadbhir dṛg-añcala-taskarair mama dhṛti-dhanaṁ cetaḥ-koṣād viluṇṭhayatīha yaḥ
“ ‘My dear friend, who is this fearless young man? He is as bright as a lightning cloud, and He wanders in His pastimes like a maddened elephant. From where has He come to Vṛndāvana? Alas, by His restless movements and attractive glances He is plundering from the vault of My heart the treasure of My patience.’
Purport
This verse (Lalita-mādhava 2.11) is spoken by Śrīmatī Rādhārāṇī to Her friend Lalitādevī.
— A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda
My note
Source: vedabase.io