FolioCorpusCaitanya-caritāmṛta

Caitanya-caritāmṛta 1.169

balād akṣṇor lakṣmīḥ kavalayati navyaṁ kuvalayaṁ mukhollāsaḥ phullaṁ kamala-vanam ullaṅghayati ca daśāṁ kaṣṭām aṣṭāpadam api nayaty āṅgika-rucir vicitraṁ rādhāyāḥ kim api kila rūpaṁ vilasati
[balaad akshnor lakshmeeh kavalayati navyam kuvalayam mukhollaasah phullam kamala-vanam ullanghayati cha dashaam kashtaam ashtaapadam api nayaty aangika-ruchir vichitram raadhaayaah kim api kila roopam vilasati]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
balād akṣṇor lakṣmīḥ kavalayati navyaṁ kuvalayaṁ mukhollāsaḥ phullaṁ kamala-vanam ullaṅghayati ca daśāṁ kaṣṭām aṣṭāpadam api nayaty āṅgika-rucir vicitraṁ rādhāyāḥ kim api kila rūpaṁ vilasati
“ ‘The beauty of Śrīmatī Rādhārāṇī’s eyes forcibly devours the beauty of newly grown blue lotus flowers, and the beauty of Her face surpasses that of an entire forest of fully blossomed lotuses. Her bodily luster seems to place even gold into a painful situation. Thus the wonderful, unprecedented beauty of Śrīmatī Rādhārāṇī is awakening in Vṛndāvana.’

This verse is from the Vidagdha-mādhava (1.32). It is spoken by Paurṇamāsī.

— A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda
📝 My note

← Read full Chapter 1