Caitanya-caritāmṛta 4.146
aparikalita-pūrvaḥ kaś camatkāra-kārī sphurati mama garīyān eṣa mādhurya-pūraḥ ayam aham api hanta prekṣya yaṁ lubdha-cetāḥ sarabhasam upabhoktuṁ kāmaye rādhikeva
[aparikalita-poorvah kash chamatkaara-kaaree sphurati mama gareeyaan esha maadhurya-poorah ayam aham api hanta prekshya yam lubdha-chetaah sarabhasam upabhoktum kaamaye raadhikeva]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
aparikalita-pūrvaḥ kaś camatkāra-kārī sphurati mama garīyān eṣa mādhurya-pūraḥ ayam aham api hanta prekṣya yaṁ lubdha-cetāḥ sarabhasam upabhoktuṁ kāmaye rādhikeva
“Who manifests an abundance of sweetness greater than Mine, which has never been experienced before and which causes wonder to all? Alas, I Myself, My mind bewildered upon seeing this beauty, impetuously desire to enjoy it like Śrīmatī Rādhārāṇī.”
Purport
This text is from the Lalita-mādhava (8.34) of Śrīla Rūpa Gosvāmī. It was spoken by Lord Kṛṣṇa when He saw the beauty of His own reflection in a jeweled fountain in Dvārakā.
— A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda
My note
Source: vedabase.io