FolioCorpusCaitanya-caritāmṛta

Caitanya-caritāmṛta 17.293

rāsārambha-vidhau nilīya vasatā kuñje mṛgākṣī-gaṇair dṛṣṭaṁ gopayituṁ svam uddhura-dhiyā yā suṣṭhu sandarśitā ādhāyāḥ praṇayasya hanta mahimā yasya śriyā rakṣituṁ sā śakyā prabhaviṣṇunāpi hariṇā nāsīc catur-bāhutā
[raasaarambha-vidhau nileeya vasataa kunje mrigaakshee-ganair drishtam gopayitum svam uddhura-dhiyaa yaa sushthu sandarshitaa aadhaayaah pranayasya hanta mahimaa yasya shriyaa rakshitum saa shakyaa prabhavishnunaapi harinaa naaseech chatur-baahutaa]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
rāsārambha-vidhau nilīya vasatā kuñje mṛgākṣī-gaṇair dṛṣṭaṁ gopayituṁ svam uddhura-dhiyā yā suṣṭhu sandarśitā ādhāyāḥ praṇayasya hanta mahimā yasya śriyā rakṣituṁ sā śakyā prabhaviṣṇunāpi hariṇā nāsīc catur-bāhutā
“Prior to the rāsa dance, Lord Kṛṣṇa hid Himself in a grove just to have fun. When the gopīs came, their eyes resembling those of deer, by His sharp intelligence He exhibited His beautiful four-armed form to hide Himself. But when Śrīmatī Rādhārāṇī came there, Kṛṣṇa could not maintain His four arms in Her presence. This is the wonderful glory of Her love.”

This is a quotation from the Ujjvala-nīlamaṇi (Nāyikābheda 7), by Śrīla Rūpa Gosvāmī.

— A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda
📝 My note

← Read full Chapter 17