FolioCorpusCaitanya-caritāmṛta

Caitanya-caritāmṛta 13.120

miśra — vaiṣṇava, śānta, alampaṭa, śuddha, dānta, dhana-bhoge nāhi abhimāna putrera prabhāve yata, dhana āsi’ mile, tata, viṣṇu-prīte dvije dena dāna
[mishra — vaishnava, shaanta, alampata, shuddha, daanta, dhana-bhoge naahi abhimaana putrera prabhaave yata, dhana aasi’ mile, tata, vishnu-preete dvije dena daana]
Blended reading (Sanskrit + English inline)
miśra — vaiṣṇava, śānta, alampaṭa, śuddha, dānta, dhana-bhoge nāhi abhimāna putrera prabhāve yata, dhana āsi’ mile, tata, viṣṇu-prīte dvije dena dāna
Jagannātha Miśra was an ideal Vaiṣṇava. He was peaceful, restrained in sense gratification, pure and controlled. Therefore he had no desire to enjoy material opulence. Whatever money came because of the influence of his transcendental son, he gave it in charity to the brāhmaṇas for the satisfaction of Viṣṇu.
📝 My note

← Read full Chapter 13